1706. Obnovljena tvrđava i uvećana turska posada.

1716. Austrijski grof Klaudije Florimund Mersi oslobodio Pančevo od Turaka i gradu dao ime Čomva.

1717. Austrijski princ Eugen Savojski nadzirao rad na utvrđivanju Pančeva. U varoši ima 70 kuća.

1718. Pančevo postalo sedište distrikta, dobilo pravo održavanja godišnjih vašara, a za pijačni dan određena sreda. U varoši već postoji solara, a ustanovljeno je i Brodarsko zvanje. U distriktu posađeni prvi vinogradi. Benediktinac Volfgang Hajdinger ispoveda katoličko stanovništvo i počinje da vodi matične knjige.

1719. Ustanovljeno poštansko zvanje, a već postoji brodarsko.

1720. Srbi iz okoline Temišvara naseljavaju prostor severno od tvrđave. Minorit pater Norbert Skribani imenovan za paroha.

1721. Podignuta zgrada upravnika distrikta.

1722. Abraham Kepiš, Jevrejin iz Požuna, dobio dozvolu za podizanje pivare, koja iste godine počinje da radi.Norbert Skribani osnovao hram.

1723. Nemački kolonisti južno od tvrđave osnivaju Donju varoš.

1724. Izgrađen žitni magacin.

1726. Podignuti graničarska kuća i kontumac.

1727. Podignuta erarska suvača (državni mlin).

1733. Počinje proizvodnja svile. Grad pogodila jaka vremenska nepogoda.

1736. Čanadski biskup dozvolio da se u novoj kapeli služi misa.

1738. Kuga harala čitave jeseni i zime. Turci zauzeli Pančevo.

1739. Austrijska carska vojska ponovo proterala Turke iz Pančeva, a oni, prilikom povlačenja, spalili grad.

1740. Pater Volfgang Puher prvu liturgiju drži u šatoru.

1742. Podignuti velika kasarna i magacin za hranu.

1743. Srbi podigli novu crkvu. Ponovo harala kuga.

1747. Novu katoličku crkvu osvetio prior Hipolit Bakl.

1748. Snažno nevreme odnelo krovove na mnogim zgradama i srušilo toranj katoličke crkve.

1750. Srbi ponovo podigli crkvu u Gornjoj varoši.

1754. Podignuta je još jedna kasarna i kapela za statuu svetog Jovana Nepomuka. Stanovništvo oslobođeno obaveze ukonačavanja vojnika.

1756. Započeo novi talas kolonizacije Nemaca. Podignuta kapela za statuu svetog Roka.

1757. Položen kamen-temeljac sadašnje rimokatoličke crkve i manastirske zgrade.

1764. Organizovana Banatska vojna granica. Komanda jedne regimente smeštena u Pančevu. Grad dobio status komorskog trgovišta.

1765. Započelo plansko doseljavanje Rumuna, a za potrebe vojske izgrađena fabrika za proizvodnju sukna.

1766. Formirane dve kompanije pri Ilirsko-graničarskoj regimenti, jedna za srpsko, a druga za nemačko Pančevo, sa ukupno 827 ljudi.

1767. Varoš postala sedište XII nemačko-banatske regimente. Nemački knez Jovan Đorđe Fišer i srpski Trifun Živković, u ime 82 nemačke i 217 srpskih porodica, mole dvorski savet da se njihove opštine spoje, a Pančevo dobije status vojničke komune. Iste godine, najverovatnije, podignuta i štapska zgrada.

1768. Austrijski car Josif II odseo u Pančevu.

1769. U varoši postoji stanica za otkup svilenih čaura i zavod za njihovo odmotavanje.

1773. Josif II svratio na jedan dan u varoš.

1777. Po evidenciji, sastavljenoj ove godine, u varoši ima 230 zemljoposednika, 44 trgovca, 161 zanatlija, 44 ribara… Iste godine, najverovatnije, osnovana Srpska pravoslavna crkvena opština i parohijsko zvanje.

1781. Započeo još jedan talas kolonizacije Nemaca, a istovremeno se naseljavaju i Slovaci.

1782. Uvođenjem kantonskog administrativnog sistema, Pančevo postaje sedište kantona, sa distriktima u Pančevu, Perlezu, Kovinu i Alibunaru.

1784. Izvan grada obeleženo i osvećeno novo groblje, a na obali Tamiša počelo zidanje velikog žitnog magacina.

1786. U ,,Mađarskom leksikonu” Jovana Matije Korabinskog Pančevo opisano kao jako trgovačko mesto sa skoro hiljadu kuća.

1787. Izgrađen poštanski put od Pančeva do Karansebeša.

1788. Turci ponovo osvojili grad, pljačkali ga i palili, a potom se povukli u Beograd. Car Josif II peti put u Pančevu.

1790. Renovirani rimokatolička crkva, minoritiski manastir i pravoslavna crkva u gornjoj varoši. Kaluđeri iz Studenice mošti Stefana Prvovenčanog sklonili u Preobražensku crkvu.

1791. Osnovano katoličko groblje. U rimokatoličku crkvu iz Beča dopremljene nove orgulje.

1792. Na Maloj pijaci sazidana nova generalska kuća, a u gradu podignuta velika kasarna.

1793. Osnovano pravoslavno groblje. Johan Venighofer otvorio prvu civilnu apoteku ,,Kod Crnoga orla”, a trgovci osnovali ,,Društvo trgovaca radi unapređenja trgovačkih interesa”.

1794. Spajene srpska i nemačka opština, grad postao slobodni vojni komunitet, a zanatlije dobile esnafske privilegije na osnovu kojih organizuju život i rad.

1795. Objavljene ,,Artikule za maistori” i ,,Artikule za kalfe”.

1796. Srbi na pijaci podihli prvu školu od tvrdog materijala, posvećenu svetom Đorđu, a u Donjem gradu malu crkvu u spomen uspenju Presvete Bogorodice.